Γνωστός ως "The Flying Postman", ο Matt Bottrill πέρασε χρόνια τελειοποιώντας την τέχνη του time trial. Αφού πέτυχε όλους τους προσωπικούς του στόχους στον αγώνα, σήμερα βοηθά άλλους να κάνουν το ίδιο ως ιδιοκτήτης μιας προπονητικής σχολής στην Αγγλία.
Η εξισορρόπηση του πάθους για το ποδήλατο με τις υποχρεώσεις της πραγματικής ζωής είναι μια πρόκληση με την οποία πολλοί από εμάς μπορούν να συνδεθούν. Μπορεί να είναι δύσκολο να χωρέσετε όλα τα πράγματα όπως καριέρα, οικογένεια και κοινωνικές σχέσεις.
Ο αθλητής της Giant, Matt Bottrill γνωρίζει τα πάντα. Με το παρατσούκλι «The People's Champion» και «The Flying Postman» στην Αγγλία, το κάνει εδώ και δεκαετίες. Από τις πρώτες μέρες του ως νεαρός δρομέας, μέχρι να γίνει Εθνικός Πρωταθλητής Βρετανίας και αργότερα να προπονεί μερικούς από τους ταχύτερους ποδηλάτες και τριαθλητές του κόσμου, ο Matt έμαθε εδώ και πολύ καιρό ότι αυτό που του λειτουργεί καλύτερα είναι να το κάνει με τον δικό του τρόπο.
Το ταξίδι του Matt ξεκίνησε στην πόλη Coalville των East Midlands της Αγγλίας, όπου άρχισε να αγωνίζεται σε ηλικία 12 ετών. Αφού μπήκε στο άθλημα από τον παππού του, αποδείχθηκε εξαιρετικός μαθητής, κερδίζοντας νίκες ως junior, συμπεριλαμβανομένου του τίτλου National Junior 10 και Junior British ως ο καλύτερος αναβάτης. Το 2000, ο Matt κέρδισε τη σειρά αγώνων δρόμου της Βρετανίας κάτω των 23 ετών και βρέθηκε στην ίδια πίστα με άλλους κορυφαίους Βρετανούς αναβάτες, συμπεριλαμβανομένου του μελλοντικού νικητή του Tour de France, Bradley Wiggins. Έγινε μέλος της Εθνικής ομάδας της Μεγάλης Βρετανίας και όλα τα Παγκόσμια καθώς και τα Ευρωπαικά πρωταθλήματα ήταν πλέον στον δρόμο του.
Αλλά πριν προλάβει να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητές του, ο Ματ χτύπησε είχε ένα ατύχημα στο δρόμο. «Το 2000 κέρδισα όλα τα εθνικά πρωταθλήματα κάτω των 23 ετών», είπε. «Οι προπονητές μου είπαν να χάσω 4 κιλά. Έχασα όλο αυτό το βάρος και η φόρμα μου έπεσε κατακόρυφα».
Από την πορεία προς τις νίκες, βρέθηκε στο να μην μπορεί να τερματίσει. Ήταν μια απογοητευτική, συγκλονιστική εμπειρία που τελικά διαμόρφωσε την καριέρα και τη ζωή του Matt τα επόμενα χρόνια. «Κανείς δεν μπορούσε πραγματικά να μου δώσει μια απάντηση για το τι συνέβαινε και για έξι μήνες ουσιαστικά σταμάτησα να προπονούμαι», είπε. «Βγήκα έξω και απόλαυσα τη ζωή και τα πάρτι. Εκείνο τον καιρό γνώρισα και τη γυναίκα μου. Την επόμενη σεζόν πήγα και έτρεξα στη Γαλλία, όπου έκανα μια υπέροχη σεζόν».
Σε αυτό το διάστημα, ο Matt πήρε κάποιες αποφάσεις. «Ανάπτυξα μια νοοτροπία να μην σκέφτομαι τι έκανε κάποιος άλλος και απλώς να ελέγχω τι μπορούσα να κάνω εγώ», είπε. «Προπόνηση, φαγητό, ύπνος - κοίταζα το οτιδήποτε απο το οποίο θα έχω κέρδος μέχρι το ποδήλατό μου. Τότε έγινα πραγματικά πιο δυνατός».
Ταυτόχρονα, ο Matt είχε αποκτήσει προοπτική για το τι ήθελε να κάνει και πώς ήθελε να ζήσει. «Ναι, ήμουν μέρος του προγράμματος με αθλητές όπως ο Bradley Wiggins, αλλά συνειδητοποίησα ότι δεν είχα τον ίδιο χαρακτήρα με αυτά τα παιδιά. Όμως ήξερα ότι θα μπορούσα να γίνω καλός εγχώριος αθλητής. Επίσης κατάφερα να κατανοήσω καλύτερα το σώμα μου, κάτι που θα με βοηθούσε να προπονήσω άλλους αθλητές».
Οπλισμένος με αυτή τη γνώση, ο Matt ξεκίνησε έναν διαφορετικό τύπο καριέρας - ως μεταφορέας αλληλογραφίας στο ταχυδρομείο. «Μετά από τρία χρόνια αθλητής πλήρους απασχόλησης, άρχισα να εργάζομαι ως ταχυδρόμος και να παραδίδω αλληλογραφία με ποδήλατο και με τα πόδια», λέει. «Η δουλειά μου επέτρεψε να διατηρώ τη φόρμα μου περπατώντας 10 μίλια την ημέρα, αλλά επίσης μου επέτρεψε να προσαρμόσω την προπόνησή μου γύρω από τη δουλειά μου. Ήταν ψυχικά επιβαρυμένο, αλλά μου έδωσε τη δυνατότητα να βάλω ό,τι μπορούσα στην ποδηλασία μου».
Η οικογένεια και η δουλειά άφησαν τον Matt με μόνο 8 ώρες την εβδομάδα για προπόνηση. Έχοντας αυτό κατά νου, εστίασε στη χρονομέτρηση. Είχε ένα αποδεδειγμένο ταλέντο σε αυτό και ένα έντονο ενδιαφέρον για τη βελτιστοποίηση κάθε πτυχής της απόδοσης, όπως: Φυσική κατάσταση, Ψυχική δύναμη, Η αεροδυναμική του ποδηλάτου, Η βελτιστοποίηση το εξοπλισμού.
«Ήταν πραγματικά δύσκολο να ανταγωνίζεσαι σε αυτό το επίπεδο με τρία παιδιά και δουλειά πλήρους απασχόλησης», λέει ο Matt. «Το κλειδί ήταν πάντα να σχεδιάζω τα πάντα εκ των προτέρων, από την προπόνηση μέχρι το φαγητό. Αλλά το μεγαλύτερο ατού μου ήταν η ψυχική δύναμη που είχα. Γνωρίζοντας ότι έκανα αυτό που λίγοι μπορούσαν. Υπάρχουν στιγμές που φτάνεις σε ένα όριο, αλλά πρέπει να το ξεπεράσεις. Αν δεν μπορείς να φτάσεις σε αυτό το σημείο, τότε θα τερματίσεις δεύτερος».
Ο Matt ήταν επίσης καινοτόμος, εξερευνώντας κάθε ευκαιρία και εξαντλώντας κάθε πόρο με σκοπό την νίκη, που είναι τα πάντα όταν αγωνίζεσαι σε κορυφαίο επίπεδο. Και λειτουργούσε. Οι νίκες άρχισαν να συσσωρεύονται και το 2014 ο Matt δημιούργησε μια σεζόν που κατέπληξε τους Βρετανούς οπαδούς της ποδηλασίας. Κέρδισε κάθε μεγάλο αγώνα που ξεκίνησε και έσπασε ρεκόρ στις αποστάσεις 25 και 50 μιλίων.
«Ήταν πολύ αργά στην καριέρα μου και πιθανότατα σε εκείνο το σημείο είχα κερδίσει περίπου 500 αγώνες», λέει ο Matt. «Αλλά δεν είχα κερδίσει ποτέ όλα το Εθνικό Πρωταθλήμα. Ήμουν δεύτερος, τρίτος… Αλλά μπήκα το 2014 και κέρδισα τα πάντα. Όσο μεγαλώνεις, αποκτάς μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση για τον εαυτό σου. Αυτή η αυτοπεποίθηση σε κάνει να χτίζεις συνέχεια καινούργια πράγματα».
Άλλοι επίλεκτοι δρομείς έδιναν προσοχή στην ιστορία του Matt. Πώς ο τύπος που προπονούνταν μόλις 8 ώρες την εβδομάδα κέρδιζε τα πάντα και έκανε πανελλήνια ρεκόρ; Άρχισαν να κοιτάζουν τη θέση του και τον εξοπλισμό του, συμπεριλαμβανομένου του ποδηλάτου του Giant Trinity Advanced. Κάποιοι άρχισαν να ζητούν συμβουλές. Και σε ηλικία 38 ετών, έχοντας επιτύχει επιτέλους τους περισσότερους από τους αγωνιστικούς στόχους που κυνηγούσε για χρόνια, ο Matt αποφάσισε ότι ήταν η τέλεια στιγμή για να δημιουργήσει την προπονητική σχολή που σκεφτόταν.
«Το 2014, ο τριαθλητής Timo Bracht, ο οποίος ήταν επίσης αθλητής που χορηγήθηκε από την Ginat, μου ζήτησε να τον βοηθήσω να προπονηθεί για το Challenge Roth Ironman στη Γερμανία», είπε ο Matt. «Το έκανα και ο Τίμο κέρδισε. Έπειτα άρχισα να προπονώ μερικούς φίλους που άρχισαν επίσης να κερδίζουν—έτσι ήξερα ότι είχα κάτι ιδιαίτερο».
Ερωτηθείς να περιγράψει τι τον ξεχωρίζει ως προπονητή, ο Bottrill λέει ότι δεν έχει να κάνει απλώς με τη δημιουργία ενός προπονητικού πλάνου. Έχει να κάνει με την πλήρη κατανόηση κάθε αθλητή με τον οποίο εργάζεστε—πώς σκέφτεται, ποιοι είναι οι στόχοι του, πώς αλληλεπιδρούν με το ποδήλατο και τον εξοπλισμό τους. «Αυτή είναι η καρδιά της προπόνησης και της τοποθέτησης ποδηλάτου για μένα», είπε ο Ματ. «Πρόκειται για την προσπάθεια να μπω στο μυαλό του αθλητή».
Η προσέγγιση έχει αποδειχθεί επιτυχημένη. Ο Ματ βοήθησε μια μακρά λίστα τριαθλητών να φτάσει σε νέα επίπεδα. Ανάμεσά τους, ο συμπατριώτης του Βρετανός Tim Don, ο οποίος το 2017 σημείωσε ρεκόρ για τον ταχύτερο χρόνο τερματισμού Ironman όταν κέρδισε το πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής στη Βραζιλία. Ο Matt έχει επίσης προπονήσει τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή μεγάλων αποστάσεων της ITU, Timothy O'Donnell και τον πέντε φορές πρωταθλητή Ironman, Matt Hanson, και οι δύο από τις Ηνωμένες Πολιτείες. και την τρεις φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια Ironman, Mirinda Carfrae από την Αυστραλία.
Αλλά δεν είναι μόνο οι παγκόσμιοι πρωταθλητές που δίνουν κίνητρο στον Ματ. Σήμερα η προπονητική του υπηρεσία συνεργάζεται με αθλητές όλων των επιπέδων. Όλα τα πιο πρόσφατα εργαλεία, τεχνολογίες και ανάλυση δεδομένων που είναι κοινά τόσο σε επαγγελματίες όσο και σε ερασιτέχνες αποτελούν μέρος του προγράμματος, αλλά ο Matt λέει ότι υπάρχουν περισσότερα από αυτό. «Νομίζω ότι πρέπει να βρεις την αγάπη για το ποδήλατο προτού αρχίσεις να κυνηγάς τα δεδομένα», είπε. "Αν και μου αρέσουν όλα τα δεδομένα, μερικές μέρες πρέπει να είναι απλά - απλά πηγαίνετε να κάνετε βόλτα."
-----
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Matt Bottrill Performance Coaching, κάντε κλικ εδώ.