Ο Huy Doan, επαγγελματίας φωτογράφος και μέλος της Giant team, έχει κάνει ένα σχεδόν ισόβιο ποδηλατικό ταξίδι, ένα ταξίδι που ξεκίνησε με ράμπες στην πίσω αυλή και ακροβατικά BMX και έχει εξελιχθεί με τα χρόνια. Αυτές τις μέρες, ο Huy βρίσκει έμπνευση κάνοντας ποδηλασία στους δρόμους, τα φαράγγια και τα βουνά μέσα και γύρω από το Λος Άντζελες.
Bret Lemke photo
Για τον Huy Doan, η ποδηλασία ήταν ένα χόμπι, μια απόδραση, μια μορφή έκφρασης. Ξεκινώντας από το πατρικό του κοντά στο Σικάγο, το ποδήλατο ήταν πάντα ένα μέσο επέκτασης του κόσμου του, ανακαλύπτοντας τι μπορεί να είναι στην επόμενη γωνία.
Στην πορεία, το ποδήλατο βοήθησε τον Huy να δημιουργήσει μόνιμες φιλίες, να τροφοδοτήσει τις δημιουργικές του αναζητήσεις και να ανακαλύψει έναν επιτυχημένο φωτογράφο στο Λος Άντζελες. Ο δρόμος για να φτάσει ως εδώ περιλάμβανε μερικά χτυπήματα, μώλωπες και επισκέψεις στο νοσοκομείο. Αλλά κοιτάζοντας πίσω, ο Huy λέει ότι θα ξαναέκανε ακριβώς τα ίδια αν άρχιζε από την αρχή.
«Αυτό που μου άρεσε αρχικά στο BMX είναι ότι δεν υπήρχαν κανόνες», λέει ο Huy, ο οποίος μεγάλωσε σε ένα δυτικό προάστιο του Σικάγο. «Μπορούσες να κάνεις ό,τι ήθελες. Πάντα ήθελα να μάθω περισσότερα κόλπα και να ξεπεράσω τα όριά μου».
Aaron Nardi photo
Όταν δεν οδηγούσε, ο Huy βελτίωνε τις φωτογραφικές του δεξιότητες τραβώντας φωτογραφίες των φίλων του να οδηγούν στο χώμα, στους δρόμους και σε διαγωνισμούς γύρω από το Midwest.
«Ήμουν απλώς νέος, ανίδεος και να προσπαθούσα να οδηγώ το ποδήλατό μου κάθε μέρα με τους φίλους μου», λέει. «Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, περπατούσαμε σε μονοπάτια τη μέρα και στους δρόμους της πόλης τη νύχτα. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, βρίσκαμε κάποιον να μας οδηγήσει σε ένα κλειστό skatepark που ονομάζεται SCRAP. Θα ταξιδεύαμε σε διαφορετικές πολιτείες μαζί για να συμμετάσχουμε σε διαγωνισμούς ή να οδηγήσουμε σε ένα νέο skatepark και μονοπάτια. Είχαμε πολλά ντόπια παιδιά για να γίνουν επαγγελματίες και χτίσαμε γερές βάσεις στο πλήρωμά μας».
Αυτή ήταν η προ-ψηφιακή εποχή, που σήμαινε να μάθεις να γυρίζεις με φιλμ. «Δεν ήταν εύκολο να μάθεις πώς να βγάζεις φωτογραφίες με BMX προ-ψηφιακά στην εποχή προ YouTube», λέει ο Huy. «Είναι ένα πράγμα να βγάζεις φωτογραφίες χωρίς δράση, αλλά το να μάθεις να βγάζεις καλές φωτογραφίες δράσης ήταν μια απότομη καμπύλη εκμάθησης».
Aaron Nardi photo
Ο Huy θυμάται ακόμα τη στιγμή που συνειδητοποίησε ότι μπορούσε να μετατρέψει το χόμπι σε καριέρα. «Η πρώτη μου φωτογραφία που δημοσίευσα ήταν του καλού μου φίλου, Kevin Porter να κάνει ένα X-up trail whip», λέει. «Ήταν ένα κόλπο που επινόησε και κανείς δεν το είχε δει ποτέ να γίνεται. Πούλησα την εικόνα στον χορηγό του ποδηλάτου του και έκαναν διαφημίσεις στα μεγαλύτερα περιοδικά BMX. Ήταν απλά σουρεαλιστικό τόσοι πολλοί άνθρωποι να μπορούν να βλέπουν μια εικόνα».
Από εκεί, ο Huy άρχισε να επεκτείνει τη δουλειά του. «Εκτός από το BMX, οι πρώτες μου φωτογραφικές δουλειές ήταν από τη μουσική σκηνή του Σικάγο», λέει. «Άρχισα να γυρίζω σε τοπικές συναυλίες, με DJs, να ταξιδεύω με καλλιτέχνες, να καταγράφω τη ζωή τους και να δημιουργώ τέχνη για τα άλμπουμ τους».
Με το διευρυνόμενο χαρτοφυλάκιό του στον κόσμο των τεχνών και της ψυχαγωγίας, ο Huy αποφάσισε σε ηλικία 26 ετών να μετακομίσει στο Λος Άντζελες. Η καριέρα συνέχισε να χτίζεται και ο Huy απέκτησε έναν συγκεκριμένο πελάτη με τον οποίο είναι τώρα εδώ και χρόνια. Έναν που οι περισσότεροι γνωρίζουν με ένα μόνο όνομα: Oprah.
«Θυμάμαι την πρώτη μου μέρα τον Διευθυντή Φωτογραφίας της Oprah να μου λέει αν κάνεις καλή δουλειά, θα μείνεις για πολύ καιρό», λέει ο Huy. «Αυτό έγινε πριν από επτά χρόνια, και συνεχίζουμε. Είναι ένας συνδυασμός σκληρής δουλειάς και πολλής τύχης να έχεις τέτοιου είδους ευκαιρίες».
Bret Lemke photo
Πέρα από τις ευκαιρίες εργασίας στο Λος Άντζελες, ο Huy είχε ξαφνικά έναν εντελώς νέο κόσμο να εξερευνήσει με το ποδήλατο. «Η κουλτούρα του ποδηλάτου είναι τόσο μεγάλη εδώ», λέει. «Και δεν μπορείς να είσαι τρελός που μπορείς να οδηγείς όλο το χρόνο με τον υπέροχο καιρό του LA».
Ο Huy εξακολουθούσε να οδηγεί BMX, αλλά σε μια ιστορία που είναι γνωστή σε πολλούς που έχουν ακολουθήσει παρόμοια διαδρομή, οι μικροτραυματισμοί άρχισαν να συσσωρεύονται. Ενώ ανάρρωνε από έναν τραυματισμό στον αστράγαλο, αποφάσισε να δοκιμάσει για πρώτη φορά ποδήλατο δρόμου.
"Αγόρασα το πρώτο μου ποδήλατο δρόμου από το craigslist όταν ήμουν 33", λέει ο Huy. «Ήταν μια διασκεδαστική μετάβαση από το BMX, αλλά και εξαιρετικά προκλητική. Υπάρχουν μερικοί από τους καλύτερους δρόμους στον κόσμο εδώ στο Λος Άντζελες. Αν θέλετε να κάνετε 100 μίλια ή 10.000 μίλα ποδηλασίας, έχετε μερικές καλές επιλογές εδώ.
Bret Lemke photo
Μια αγαπημένη καθημερινή βόλτα περιλαμβάνει μια ανάβαση στο σήμα του Χόλιγουντ. «Γίνεται διασκεδαστικό αν ανεβαίνεις στους απότομους λόφους του Χόλιγουντ», λέει ο Huy. «Είναι ένα τόσο εμβληματικό ορόσημο που όλοι στον κόσμο γνωρίζουν, επομένως είναι πολύ σουρεαλιστικό να μπορείς να το οδηγείς ανά πάσα στιγμή. Για μεγαλύτερες διαδρομές, οτιδήποτε στον αυτοκινητόδρομο 2 είναι πάντα καλό. Είναι σαν να επιλέξεις τη δική σου περιπέτεια μόλις βρεθείς εκεί.
Ζητήσαμε από τον Huy να επιλέξει μερικές φωτογραφίες που θα βοηθήσουν στη ζωγραφική της ποδηλατικής του ζωής στο Λος Άντζελες. Ακολουθούν μερικές από τις αγαπημένες του παρακάτω, που περιγράφονται με δικά του λόγια.
Για περισσότερα, ακολουθήστε το ποδηλατικό και φωτογραφικό ταξίδι του Huy στο Instagram.